Apropos of Nothing

Gud blogs r NOT hard 2 fynd

(written more than a couple of months back)

bkit ba kc comm res pa ang napili ko noong sandaling di ko malaman ang kukuning kurso sa kolehiyo? ayan 2loy, wala akong magawa kundi ang mag content analysis bago pa man ako magsimula ng sarili kong blog. (o di kaya naghahanap lang ako ng lakas magpublish online? scouting the terrain baga para di masyadong mapahiya sa pagiging blogger wannabe.)

sa aking pagkamangha, di rin nagtagal ang aking paghahanap ng huwarang blogs. unang blog pa lang ay napanganga na ako sa galing nong may akda. intelektwal ang dating at parang academic journal ang pagkasunod sunod ng suppositions and countersuppositions. aba - at may bibliography pa cya. ganito rin kaya cya kagaling nong college kmi? masyado cyang tahimik noon at ako naman ay masyadong deadma para makapansin ng talento at henyo. under-achiever by choice (actually, no choice) ang drama ko  noon.  sa totoo lang, na-intimidate ako sa husay ng kaniyang blog. nadismaya rin kc akala ko pa nman ez lang ang mag-blog. di ko yata kyang magmaintain ng blog kung cya ang aking sukatan. reserba ko na lang sa dissertation ko ang ganyang klaseng brain efort.

ang sumunod na blog ay medyo type ko na. free flowing  at talagang journalling ang style. ang main topic siyempre ay tungkol sa sentro ng universe — na walang iba kung di ang may-akda. nakakaaliw na nakakaasar. nakakaaliw subaybayan ang halos araw arw na pagrecord niya ng kniyang moods. may araw na di maganda ang gcng, may araw na bugnutin, minsan nman ay galit talaga!!!! teka teka parang isa lang ang direksiyon ng kaniyang mood swing — puro yata negtive. oh well, at least merong siyang channel to release those emotions. diffuser din pala etong blog.

di ko sinasadyang i-klik ang link niya sa YM. batiin ko lng sana cya  pero nadistract ako sa nabuksan kong blog. free flowing din ang style at halong tagalog englis ang salita. the same “d world revolves arnd me syndrm” pero ang naiba sa blog na eto ay ang maingat na pagtala sa mga nangyayari sa kniya. hindi lang tungkol sa feelings kund kung ano talaga ang nakita, nalsap, naamoy, nbsa nlman … multisensory baga. hookd agad ako sa pagbabasa tungkol sa kaniyan xperiences. feeling ko, andon na rin ako kasama niyang naglakbay sa buhay niya. Cguro ganito ang feeling ng isang guardian angel [or devil, as d case maybe]. At tulad nga nila, di puwede makialam sa buhay ng may-akda – hanggang comment ka lang.

Tinangka ko rin magbasa ng blogs ng ibang tao (meaning – just some anonymous writer). Ay, di ko feel. Wa ako paki sa mga iniisip at nararamdaman nila. Kebs ko kung sa kung anong rant nila sa buhay? Wait, wait – may exception pala – gusto ko yong sa beerkada.i.ph. medyo pumapalya ang social/political/economic commentary niya pero magaling ang visuals (komiks!).

Kung meron man akong natutunan sa aking content analysis – eto yon.

1. yes, your opinion/thoughts/feelings matter – but only to people who know you despite the unfunny handle (user ID)

2. yes, it is ok to rant and rave – on things great and mundane

3. yes, parang news ito – the shorter, the better .. so kelangan ko na tapusin to para ma-ipost na.

This entry was posted on Sunday, June 12th, 2005 at 8:09 pm and is filed under Blog--err. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.